Ben Bir Renktim.Ama Neydim?

Bu bir başarı hikayesi değil, öncelikle.

Sadece bir blog da değil.

Bu, kendime doğru yazdığım sessiz ama renkli bir mektup.

Uzun bir yolculuk.

Ülkeler boyunca yürüdüm,

ama sanki hep içime gidiyordum.

Pembe bulutları takip ettim,

ve onlardan bir sürü hayal yaptım kendime.

Her şehrin bana kattığı bir duygu oldu.

Her duygunun içinde ise bir renk saklıydı.

Elimde bir atlas, iz sürerken

her adımda biraz daha kendimi boyadım.

Bazen başkaları aldı benden,

bazen ben renklerimi gizledim.

Ama şimdi onları tek tek açıyorum:

Beyaz, mavi, mor, sarı, turuncu…

Bu yolculukta ise ilk rengime dönüyorum.

Umudun rengi.

Yeşil.

İzlanda.

(Devamı bir sonraki yazıda…)